Life,



Bezigheden van mij is onder andere  vrijwilligerswerk van 8 uur per week. Dit omdat zowel de bedrijfsarts als de uitkering instantie hebben bepaald dat werken voor mij niet meer te doen is.

Inmiddels is dat om gezondheid problemen teruggebracht naar 2 uur, op dit moment van schrijven is het nog niet mogelijk vanwege de corona

In mei 2018 ben ik naar een  eengezinswoning verhuisd naar een appartement  voor 55+. Zoon gaf voor de verhuizing aan  in de eengezinswoning te willen blijven wonen, Het huis dat van mijn moeder was zou hij erven. Voor zijn studie wilde hij verhuizen omdat op en neer reizen geen optie was. Ik en mijn moeder waren egoïsten omdat hij wanneer hij het zou erven heel veel zou moeten betalen,  Een keer heeft hij zijn adres verteld maar helaas ben ik het kwijt geraakt en heb het nooit opnieuw meer gekregen. Sinds hij verhuisd is om naar een universiteit te gaan is hij veranderd.

Voor de verhuizing hadden zoon en ik een redelijk goede band met elkaar, samen op vakantie Londen, Praag wat heel leuk was. Ook de Efteling met de voorstelling van CARO, mij laten wennen aan bepaalde attracties waar ik eerst niet in durfde. Dankzij hem ben ik tenminste nog ergens geweest,  Wel kleine pesterijtjes; ik heb tieten, sta teveel op bij een ontbijt in hotel, ik ben dik, en snurk.(bleek apneu te zijn met 87 ademstops per uur wat wanneer ik af zou vallen niet zou verdwijnen. Die dingen moest ik niet eenmaal horen maar heel vaak wat mij aan vroegere tijden deed denken.

Ondertussen is er bij mij een vorm van autisme ontdekt en slaap apneu er lopen thuis drie katers en twee poezen thuis.

Stress en ergernissen zijn nog niet gestopt waardoor ik meer gaat eten wat dus weer een extra probleem oplevert

Op een moment had ik genoeg kleine ergernissen gehad en terwijl zoon bij zijn oma was plofte ik. hij is weggegaan.

Of het er nu voor of na gebeurde weet ik niet meer maar zowel hij als mijn dochter hebben een gift gehad die moeder maximaal mocht geven zodat de kinderen er geen belasting over zouden moeten betalen. Dankzij mij kon er een bedankje af.. Op een moment stuurde ik appjes zonder resultaat. ik vroeg wanneer ik kon bellen zodat ik hem niet zou storen op zijn werk of school. Hij scheen dat hij zijn oma nog een keer had gesproken en mij misschien later nog ooit te willen spreken maar voorlopig niet terwijl hij wist zelf fout te zijn geweest, Op zijn verjaardag heb ik hem nog gefeliciteerd en zijn oma heeft hem 200 euro gegeven, maar op beide heeft hij niet meer gereageerd. Op dat moment heeft mijn moeder besloten hem geen 2000 euro meer jaarlijks te geven, en een nieuw testament laten vastleggen wat toch al moest

 

 ik heb nog een mail gestuurd met een ultimatum , ik wist dat hij daar niet op ging reageren maar ik wist van mezelf dat ik hem nog een kans heb gegeven. Heel jammer dat het zo gelopen is, heeft mij veel pijn gedaan toen ik hem nog zo af en toe hoorde vanuit zijn nieuwe woonplaats en na de tijd dat we elkaar niet meer zagen.

Ook op de 80 jarige verjaardag op 14 september j.l heeft hij niets van zich laten horen. Toch heeft moeders door de telefoon gezegd dat hij altijd mag bellen.