Reactie van mij, op het resultaat van het onderzoek van de Raad van de kinderbescherming

Ex geeft veelvuldig bang voor mij te zijn, echter voor elk schoolgesprek bij Kentalis sliep ik zeer slecht, de reis koste mij keer op keer veel inspanningen en de stress, c.q. angst voor wat ik weer tijdens het gesprek te horen zou krijgen speelde mij parten, vaak nam ex een familie lid mee, waar ik praktisch net zo grote hekel aan had, dan aan ex. Dit terwijl ik vroeger werd gesteund door iemand van Juvent 

Ook de vele rechtszaken maakte mij het leven er niet prettiger op.  Keer op keer werd ik zwaar beschuldigd, en of dit nog niet genoeg was, werd mijn dochter gebruikt (dit doordat zij een brief van haar moeder moest overschrijven, om de illusie te wekken dat ik haar zou mishandelen wanneer zij bij mij was, zitting 28 april 2015) Heeft u enig idee, hoe dat voelt als vader?

 Hoeveel pijn dat doet?

En hoe fijn dat is dat in ieder verslag en elke rechtszitting te lezen c.q. te horen?  (een stuk of 8 a 9 keer)

 Een moeder die intervence niet binnen laat, een ander beschuldigd van mishandeling, terwijl ze met mijn thuis inwonende zoon vocht omdat zij wou voorkomen dat hij een mailtje zou zenden naar een hulpverleenster?  Een moeder die vaak naar mij en mijn zoon stond te schreeuwen,

 Jaren kon ik nooit goed doen, werd regelmatig afgeblaft en geslagen, en in het bijzijn van anderen was ze de perfecte vrouw

 En ja mijn weblog, ex durft hierdoor niets op te schrijven, maar ja als moeder openlijk in het digi schrift schrijft dat dochter het bij mij niet naar haar zin zou hebben, vraag zij hier dus zelf om een reactie. Keer op keer vanaf 2013 zegt moeder dat dochter niet naar mij toe wilt.

 

Keer op keer heb ik aangegeven, dat ik niet van plan ben om te stoppen met mijn weblog, ik word nog steeds beschuldigd van alles en nog wat, en het meeste gaat over de rug van mijn dochter. Wanneer die zogenaamde moeder normaal zou doen, zou ik dus ook niets te schrijven hebben, blijkbaar is normaal doen voor haar echt iets moeilijks. Heb gemeld via mail en sms dat dochter na vakantie opgehaald kon worden, kreeg echter geen antwoord, zij laat telkens het werk door iemand anders opknappen, dit keer was het de oudste zoon, die tot mijn verbazing zich netjes gedroeg, zodat ik hen ook nog een prettige vakantie kon wensen. Ex is nooit veranderd, laat telkens anderen voor haar karretje spannen. In mijn blog ben ik eerlijk, en niet altijd per se negatief, zie hiervoor de bijlage

 

Dan kreeg ik nog een zware beschuldiging te verwerken, dochter zou in een brief geschreven te hebben, dat ik onder de kleding zou zitten van mijn dochter. Wat denkt u, dat ik mij daar niets van aan trekt? die C.V.A heeft heus wel een oorzaak, al kan ik dit helaas niet aantonen.

 Nu lees ik dat wanneer dochter van moeder en mij af komt, dat zij vet haar, een vuile bril, en vuile gehoorapparaten heeft, nu heeft dochter de beschikking sinds de vorige gezinsmanager speciale conditioner en sinds enkele maanden een speciale anti klitten kam, waarvan beide ooit een keer naar het pleeggezin en intervence gezonden, overigens ik kan toch moeilijk onder de douche met haar om haar haar te wassen?

Bij deze wil ik vermelden dat dochter zelfstandig haar bril schoonmaakt, haar haar goed kamt, en heb ook de gaan nodige apparatuur om haar hoortoestellen schoon te maken, maar moet ik het doen wanneer zij al schone toestellen in heeft? En een enkele keer vergeet ik haar daaraan te herinneren, ben tenslotte ook een mens.

Daarnaast vind ik het niet passend dat het pleeggezin gedurende de vakantie voor dochter niet bereikbaar was.

 

En dan nog een klein dingetje, na afloop van de vakantie kreeg ik spontaan op de vertrek dag van dochter een kus, zij keek triest en had wat tranen, en ik moet dan geloven dat dochter graag naar haar moeder gaat? Nu ik ben recent naar de Efteling geweest, maar in sprookjes geloof ik niet. Ex maakt mij het leven al zuur over dochters rug sinds zij haar ontvoerd heeft, en dat ondertussen haar familie hier spullen weg roofde, een kolonel luitenant van de luchtmacht die de rechtbank voorzag van bossen papier met leugens, ach ja bijna vergeten op een waarheid na dan.

 Gesprek met ex ? Prima

Eerst zwart op wit dat ik dochter niet heb mishandeld, niet onder haar kleding heb gezeten (inclusief getekend)

Beloftes nakomen, en geen gevecht over de rug van dochter.

Normale omgang met mij, dus geen grote monden en woedeaanvallen.

 

En het feit dat ik het altijd met iedereen eens ben is onjuist. Ik kijk naar de belangen van mijn dochter, kan niet tegen onrecht en leugens. Excuus aan het pleeggezin, nu zij ook worden beschreven stuur ik eenmalig dit door.

 Door heel die strijd die ex continue voert tracht ik weer gebruik te maken van een coach, en ga waarschijnlijk wat volgen tegen al het geweld wat tegen mij is gebruikt