waarom

Soms heb ik dagen dat ik eens over dingen na denk. Mijn scheiding dit keer, eerst dacht ik dat het fatsoenlijk ging verlopen,Maar snel begreep ik dat het oorlog werd . Ex weet ook dat ik heel veel om mijn dochter geef, maar keer op keer ging de strijd over haar rug, wanneer ik recht had op omgang, waren ze plotseling vertrokken, of ze kwam simpel weg niet, net als een paar weken geleden intervence heeft mij en ex opgebeld dat het de bedoeling was dat dochter bij mij zou zijn, toch heeft ze niet geluisterd terwijl ze onder toezicht staat. Top punt was dat dochter een brief over moest schrijven waarbij er stond dat ik ze elke keer als ze bij mij komt zou mishandelen, ondertussen is al aantoonbaar dat dit gebaseerd is op een droevige leugen. Dochter wordt in de tijd dat ze bij moeder is flink onder druk gezet om mij maar zoveel mogelijk te haten, waarom is dat allemaal nodig, ik had al jaren een goede band met haar, en die band is er nog, het enige wat bereikt wordt, is dat dochter op een moment haar moeder gaat haten, en dat ze straks een deel van haar leven naar een psycholoog kan lopen En dan haar kleding, de tijd dat ze bij mij is geweest had ze iedere dag sokken aan die wel ergens kapot waren, net als haar hemd. Een jas die ze met moeite dicht kreeg omdat de rits niet meer was wat hij ooit was. Het geld van kleding gaat waarschijnlijk elders heen. Ik ben beetje bij beetje kleding aan het halen, wat zij zelf uit mag zoeken, en ik heb geen werk, (betaald althans) terwijl moeder dat wel heeft. Ik voel mij echter verantwoordelijk, en neem die verantwoordelijkheid met liefde op. 

De kinderbescherming, intervence mogen allemaal komen, ik heb niets te verbergen, sterker nog ik heb er om gevraagd of ze bij mij steekproeven wilden doen ivm dat briefje, maar was niet nodig. En mij hebben ze er niet mee, ex zou nooit stoppen met het dwarsliggen. Het enige wat mij rest is er voor te zorgen dat ze in een veilige manier op kan groeien, en dat is voor een gedeelte gelukkig al gebeurd. Nu de zeggenschap nog, en zolang dat geval tegen blijft werken is het enkel bewijzen verzamelen.Waarom ? waarom kan het niet op een normale manier, ex weet dat dochter ook graag bij mij is, waarom wordt dat continu tegen gewerkt door haar en die oudste "zoon" beseft ze niet, dat er weer meer kapot gemaakt wordt,  . Hebben allebei een leugen bij de kinder rechter gelegd maar goed ik heb geduld, leugens houden het niet lang vol. Het is diep triest als je zo als moeder bent, en dan spreek ik niet eens over die oudste "zoon" Waarom kan alles niet op een normale manier ?  een dochter die naar beide ouders kan, kinderen die naar elkaar kunnen zonder haat, bij een extra feestdag of verjaardag dat dochter even naar de andere ouder op bezoek kan?

 het antwoord is simpel; mensen met een kronkel in het hoofd kunnen niet normaal reageren

Ondertussen ga ik verder met mijn leven, van mensen die zich gedragen als senielen, die om aandacht vragen positief (zal de 1e keer zijn) of negatief moet je niet op reageren. Kon nu toch niet laten om mijn gedachten hierover eens los te laten